Gallerie
Metamorphoses
In de expositie ‘Metamorphoses’ laat De Lichtdichter poëtische beelden zien, die zich kenmerken door een subtiele gelaagdheid. Iedere foto is als een fragment uit een verhaal, wekt een personage tot leven. De mens verandert in een symbool en krijgt een eigen stem met een bijzondere zeggingskracht.
‘Metamorphoses’ stelt de levenslijn centraal en laat deze als ‘rode draad’ door de verschillende foto’s lopen. De beelden hebben een zekere naaktheid, een kwetsbare, maar vaak ook rauwe kant. Ze zoeken de spanning op tussen afstand en intimiteit, het tijdelijke en het eeuwige, leven en dood. Tegelijk bieden ze verstilling, nodigen ze de kijker uit even stil te staan bij datgene wat zich voltrekt.
Alle foto’s op deze pagina’s zijn onbewerkte analoge foto’s. De beelden die je ziet zijn het beeld wat zich voor de camera bevond
Zo transformeert ‘schrijven met licht’ (foto-grafie) tot ‘dichten met licht’…
Tree of Life
A tree can spread no further than its roots.
While Man can spread unto infinity, for he is rooted in eternity.
Psyche
Psyche is een personage in de Metamorphoses van Apuleius, een klassieke Romeinse roman. Haar naam betekent ‘geest’ of ‘ziel’. Ze wordt vaak afgebeeld als vlinder, of met de vleugels van een vlinder.
Zij stond opgericht van verlangen, haar ogen naar de lege lucht.
Haar handjes prangden haar borst, zij weende, en haar wiekjes sidderden als in koorts. En zij was zo lief en bekoorlijk, dat men vergat langs haar weg te buigen, vol bewondering omdat zij zo mooi was,
in haar allerkuiste onbesmetbaarheid.
Fantasia
En misschien zou ik het Boek voor altijd vergeten,
als niet die nacht en die droom…
Wanneer de wind zo stil met de vellen bladerde
en kleuren en figuren omhoogwoei,
voer er een rilling door de kolommen van de tekst
en stegen tussen de letters zwermen zwaluwen en leeuweriken op.
Zo vloog het boek weg, bladzijde voor bladzijde…
Adagio – Andante – Allegro
Uit de woorden vloeiden noten voort die uitmondden in een harmonieuze samenklank,
vreugdevolle sonates, de roep van vogels bij dageraad,
schitterende gedachten die in klanken zijn omgezet,
het visioen van een groot leed waaruit mooie dingen opbloeien,
de openbaring van verborgen dingen,
de rust die leven en dood achter zich laat.
Fleurette
Als ik een bloem was,
zou ik dan nu bloeien?
Of zou ik een bijzondere bloem zijn,
een onvoorstelbare bloem,
een bloem die niet kan kiezen tussen bloeien
en niet bloeien,
En die over de rand van een vaas voorover
leunt om te zien of zijn afgrond een bodem heeft?
Of zou ik alleen maar kunnen bloeien,
moeten bloeien,
rood en gedachteloos,
op een ongerepte schoorsteenmantel, ergens
tussen schaamte en geluk?
En als ik een bloem was,
zou ik dan weten wanneer ik moest verwelken?
Nu nog niet?
Arachne
Langzaam komen onze voeten van de aarde los,
we hangen heel licht tussen hier en daar,
tussen helderheid en slaap.
heel even nog, dan laat de draad los
en zweven we en kunnen alles zien
wat je slechts zien kunt en slechts zien mag
wanneer je loopt te dromen in een droom.
Voyage d’une Liberté Perdue
Reis van een Verloren Vrijheid
A strange passion is moving in my head.
My heart has become a bird
which searches in the sky.
Every part of me goes in different directions.
Is it really so
that the one I love is everywhere?
Anima
You searched deeper within
yourself than your depths held and wider than
your breadth. You explored the shell of your
soul, touched everything, gazed on everything
but never found Him or yourself.
Invocation
For what is prayer but the expansion of yourself into the living ether?
Het Laatste Icoon
Hommage aan Malevitsj
De kunstkenner herkent in deze reeks een verwijzing naar ‘Black Square’ van Kazimir Malevitsj, een Russische avant-garde kunstenaar.
Zijn schilderij (een zwart vierkant van 80 x 80 cm) beeldt niet iets bestaands af, maar laat zich eerder bekijken als het symbool voor een nieuw tijdperk. Zelf zegt Malevitsj over zijn werk: “It is from zero, in zero, that the true movement of being begins.”
In de fotoreeks wordt dit abstracte icoon teruggeworpen in de fysieke werkelijkheid door het op een naakt lichaam te plaatsen. Het zwarte vlak in het middelste beeld weerspiegelt de openheid en mogelijkheid tot beweging. De ‘zero’ is hier nog oningevuld – open ogen blikken de wereld in. De beelden eromheen zijn al verder ingevuld: links door iets vóór het zwarte vlak te plaatsen, rechts door te laten zien wat zich achter het vlak bevindt. In deze foto’s sluiten de ogen zich. Het beeld verstilt en de hang naar beweging komt tot rust.
Moirai
Deze beeldenreeks vormt het centrum van de expositie ‘Metamorphoses’. Ze beeldt de lijn uit die door alle momenten van transformatie heen loopt.
‘Moirai’ is in de Griekse mythologie de naam waarmee de drie schikgodinnen worden aangeduid. Zij bepalen samen de levensloop van de mens.
Klotho spint de levensdraad
Lachesis weegt haar af, oordeelt over haar lot
Atropos snijdt de draad ten slotte door.